In het Harriet Tubman Huis zijn momenteel 4 vrouwen en hun 7 kinderen die in de loop van de tijd een verblijfsvergunning hebben gekregen, voor henzelf en voor hun kinderen.

Dit is natuurlijk geweldig! Het lange wachten heeft uiteindelijk toch meer zekerheid geboden dan soms nog verwacht werd.

Nu nog een huis. Dat blijkt heel erg moeilijk te zijn. Het is onbegrijpelijk als je weet dat 80% van de "nieuwe" vluchtelingen uit b.v. Syrië al een huis hebben gekregen. Via hun opname in een AZC (Asiel Zoekers Centrum) stromen de nieuwe vluchtelingen gestadig door naar nieuwe huisvesting, vaak met de verwachting en doel dat nu ook gezinshereniging kan worden gerealiseerd.

Dat geldt niet voor onze gasten. Daar waar zij vroeger via de lokale Vluchtelingenwerk-organisaties begeleid werden naar huisvesting, uitkering(en) en andere zaken, zou Vluchtelingenwerk dat niet meer bij iedereen mogen doen. Eind april 2017 zijn wij met hen in gesprek gegaan om te onderzoeken of zij ons toch kunnen helpen hiermee. Onze gasten kunnen nu met hulp van Maatschappelijk Werk en Woningnet een woning zien te krijgen. Dit houdt een veel langer traject in dan deze vrouwen en hun kinderen verdienen. Zij hebben jarenlang op een kamer gewoond (doen dat nog) samen met hun kinderen in een drukke en vaak hectische omgeving. Met minimale middelen hebben zij getracht daar een leven en een toekomst op te bouwen, ook al was dit nog zo onzeker. Op de een of andere manier moeten wij proberen de wegen naar een nieuw huis korter en sneller te laten verlopen. 

Voor ons als opvangcentrum betekent het overigens dat wij momenteel 4 kamers bezet houden die bedoeld waren voor vluchtelingen die in procedure zijn en die nu in beslag genomen worden door vrouwen met een verblijfsvergunning, heel erg jammer. Het bestuur zal zich hier binnenkort over moeten buigen.

 

Content ©2015 Harriet Tubman Huis. Alle rechten voorbehouden.